|
|
|
|
|
شیخ ما ثقة الاسلام نوری در ((دارالسلام)) از شیخ خود معدن الفضایل و المعانی، مولانا الحاج ملا فتحعلی سلطان آبادی نقل کرده که فرمود: عادت و طریقه ی من بر آن بود که هر کس از دوستان اهل بیت را که خبر فوتش را می شنیدم دو رکعت نماز در شب دفن او برای او می گزاردم،خواه آن میت را بشناسم یا نشناسم و هیچ کس بر این طریقه من مطلع نبود ، تا آنکه روزی یکی از دوستان مرا در راهی ملاقات کرد. گفت: دیشب خواب دیدم فلان شخص را که در این ایام فوت کرده و پرسیدم از حال او و از آنچه بر او گذشته پس از مردن؟ گفت: من در سختی و بلا بودم و مآل کارم به عِقاب بود، الا آنکه دو رکعت نمازی که فلانی خواند - و اسم شما را برد- آن دو رکعت نماز مرا از عذاب نجات داد؛ خدا رحمت کند پدرش را به این احسانی که از او به من رسید.(1) و نیز از چیزهایی که نافع است برای وحشت قبر آنکه رکوع نماز را کامل و تمام کند، چنانکه از حضرت امام محمد باقر(ع) مروی است که کسی که تمام کند رکوع خود را داخل نشود او را وحشتی در قبرش.(2) و نیز آنکه در هر روزی صد مرتبه بگوید: ((لا اله الا الله الملک الحق المبین)) تا بوده باشد برای او امانی از فقر و وحشت قبر و بکشد به سوی خود توانگری را و گشوده شود برای او درهای بهشت ، چنانکه در خبر وارد شده است.(3) و نیز انکه بخواند سوره (یس) را پیش از آنکه بخوابد، (4) و آنکه بخواند نماز( لیلة الرَّغائِب) را. و هر که عیادت کند مریضی را حق تعالی موکل فرماید به او ملکی که عیادت کند او را در قبرش تا وقتی که وراد محشر شود.(5) و از ابو سعید خدری منقول است که گفت: شنیدم که حضرت رسول (ص) به علی(ع) می فرمود: یا علی! شاد شو و مژده بده که نیست برای شیعه تو حسرتی وقت مردن،و نه وحشتی در قبور، و نه اندوهی در روز نشور(6). 1- دارالسلام، نوری،ج2،ص 315. 2- بحارالانوار،ج6،ص 244. 3- بحارالانوار،ج87،ص 4. 4- بحارالانوار،ج92،ص 289. 5- ثواب الاعمال،ص 231. 6- بحارالانوار،ج7،ص 198.
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه دوم تیر 1386ساعت 23:49 دل نوشته های يکی مثل خودت
|
|
||